Işıklar

Işıklar

Ο Καζάς Γιαννιτσών (οθωμανικά τουρκικά: ینیجهء وردار قضا سی‎, κ. γρ. Yenice-i Vardar kazası‎) αποτέλεσε, κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας, διοικητική υποδιαίρεση (καζά) που κάλυπτε τις σημερινές περιοχές Πέλλας και Παιονίας, στον χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας. Πρωτεύουσά του ήταν η πόλη των Γιαννιτσών (Yeniçe-i Vardar), ενώ ως ναχιγές λειτουργούσε το χωριό της Γουμένισσας (Gömence). Ο καζάς Γιαννιτσών συγκαταλεγόταν στους δεκατρείς καζάδες στους οποίους διαιρείτο το Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης. Η συγκρότησή του ανάγεται στα τέλη του 14ου αιώνα και συνδέεται άμεσα με τη δράση του Οθωμανού στρατιωτικού και κατακτητή Γαζή Αχμέτ Εβρενός. Μετά την κατάκτηση της περιοχής, ο Εβρενός Μπέης εγκαταστάθηκε στα Γιαννιτσά, τα οποία ανέδειξε σε έδρα του και σε διοικητικό κέντρο ενός εκτεταμένου και ιδιαίτερα σημαντικού καζά. Ο καζάς περιελάμβανε πλήθος οικισμών, οι οποίοι είχαν οργανωθεί ως βακούφια της οικογένειας των Εβρενόσογλου, γεγονός που συνέβαλε στην οικονομική και διοικητική συνοχή της περιοχής. Σε γεωγραφικό επίπεδο, ο καζάς Γιαννιτσών εκτεινόταν σε περιοχή που περιλάμβανε τη λίμνη των Γιαννιτσών, καθώς και τον ορεινό όγκο του…