Salimani

Salimani

Radźendra I (tamil. இராஜேந்திர சோழன், zm. 1044) – władca z południowoindyjskiej dynastii Ćolów. Jedyny syn Radźaradźy I, zdobył rozległe doświadczenie wojskowe i administracyjne. Od 1012 współrządził państwem, od 1014 samodzielnie zasiadał na tronie. Prowadził ekspansywną politykę, kontrolując pośrednio bądź bezpośrednio część współczesnej Indonezji, Malezji, Mjanmy czy Sri Lanki. Mecenas kultury, prowadził politykę tolerancji religijnej. Od 1018 współrządził z jednym ze swoich synów. Zapisał się tak w tamilskiej, jak i szerszej indyjskiej kulturze, bywa także wykorzystywany we współczesnym dyskursie politycznym.