Accessibility in Ct 0027
แนลซง ปีเก โซตู ไมยอร์ (โปรตุเกส: Nelson Piquet Souto Maior, เสียงอ่านภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล: [ˈnɛwsõ piˈke]; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1952) เป็นอดีตนักแข่งรถและนักธุรกิจชาวบราซิล เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1978 ถึง 1991 ปีเกเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับสามสมัยในฤดูกาล 1981, 1983 และ 1987 และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 23 รายการตลอด 14 ฤดูกาลแข่งขัน ปีเกเกิดที่รีโอเดจาเนโรและเติบโตที่บราซิเลีย โดยเขาเป็นบุตรของอิสตาซีอู กงซัลวิส โซตู ไมยอร์ รัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุขในรัฐบาลของประธานาธิบดีฌูเวา กูลาร์ เขามีอาชีพในวงการเทนนิสเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะหมดความสนใจในกีฬาดังกล่าวและผันตัวมาแข่งรถคาร์ตในเวลาต่อมา โดยเขาจำเป็นต้องปกปิดตัวตนเพื่อไม่ให้บิดารู้เกี่ยวกับการแข่งขัน เขากลายเป็นแชมป์การแข่งขันรถคาร์ตและรถสปอร์ตระดับประเทศ ก่อนที่จะชนะการแข่งขันฟอร์มูลาฟ็อลคส์วาเกิน 1600 ชิงแชมป์บราซิลในฤดูกาล 1976 ปีเกเดินทางไปแข่งขันที่ยุโรปตามคำแนะนำของ แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี แชมป์โลกฟอร์มูลาวันคนแรกจากบราซิล และมีผลงานที่ประสบความสำเร็จยิ่งขึ้นด้วยตำแหน่งแชมป์การแข่งขันบริติชฟอร์มูลาทรีของสโมสรการแข่งขันรถยนต์อังกฤษ ฤดูกาล 1978 พร้อมกับชัยชนะแปดครั้งจากการแข่งขันทั้งหมด 17 รายการ ปีเกเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันครั้งแรกในฤดูกาลเดียวกันกับเอนไซน์และขับรถของแมคลาเรนและแบรบัม เขาย้ายไปยังทีมหลักของแบรบัมในฤดูกาล 1979 และทำผลงานด้วยอันดับรองชนะเลิศในฤดูกาลถัดมา ก่อนที่จะเป็นแชมป์นักขับประจำฤดูกาล 1981 ปีเกประสบปัญหาความเชื่อถือได้ของเครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จเจอร์อย่างรุนแรงในฤดูกาล 1982 แต่เขาก็ฟื้นตัวกลับมาในฤดูกาล 1983 พร้อมกับได้รับตำแหน่งแชมป์เป็นสมัยที่สอง เขาเสียโอกาสคว้าแชมป์อีกครั้งในฤดูกาล 1984 และ 1985 แต่ระหว่างนั้นเขาก็นำชัยชนะสามครั้งสุดท้ายของแบรบัมมาให้แก่ทีม เขาย้ายไปวิลเลียมส์ในฤดูกาล 1986 และกลายเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งแชมป์ตลอดฤดูกาลจนถึงการแข่งขันสุดท้ายที่ออสเตรเลีย ปีเกได้รับตำแหน่งแชมป์สมัยที่สามและสมัยสุดท้ายของเขาในฤดูกาล 1987 ท่ามกลางการแข่งขันอย่างดุเดือดกับนักขับร่วมทีมคือ ไนเจล แมนเซลล์ ซึ่งส่งผลให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาย่ำแย่ลง หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปโลตัสสำหรับฤดูกาล 1988 และ 1989 โดยผลงานของเขาตกต่ำลงเป็นครั้งที่สาม ท้ายที่สุดเขาก็ย้ายมาขับให้แก่เบเนตตอนในฤดูกาล 1990 และ 1991 ซึ่งเขาสามารถชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์มาได้สามรายการก่อนออกจากการแข่งขันฟอร์มูลาวัน ปีเกได้เข้าร่วมการแข่งขันรถสปอร์ตขณะที่เขายังแข่งขันฟอร์มูลาวันทั้งในรายการบีเอ็มดับเบิลยูเอ็มวันโปรคาร์ ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งแชมป์ประจำฤดูกาล 1980 และ 1000 กิโลเมตร เนือร์บวร์คริง ซึ่งเขาชนะการแข่งขันประจำ ค.ศ. 1981 ร่วมกับ ฮันส์-โยอาคิม ชตุค นอกจากนี้ภายหลังการอำลาวงการฟอร์มูลาวัน เขายังได้ลองเข้าร่วมการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ด้วยกันทั้งสิ้นสองฤดูกาล รวมถึงการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง ปีเกดําเนินธุรกิจหลายด้านในประเทศบราซิล และก่อตั้งทีมแข่งขันเพื่อสนันสนุนอาชีพนักแข่งรถของบุตรชาย แนลซง ฌูนีโอร์ ปีเกแสดงความคิดเห็นอันเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อยู่หลายครั้งนับตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการใช้ภาษาที่สร้างความเกลียดชังต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ และถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้ามาในพื้นที่ปฏิบัติงานฟอร์มูลาวันใน ค.ศ. 2022 จากการหมิ่นประมาทลูวิส แฮมิลตัน ด้วยถ้อยคำเหยียดเชื้อชาติ
Reference context: Wikipedia.