China

China · คู่มือท่องเที่ยว

สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนตัวย่อ: 中华人民共和国; จีนตัวเต็ม: 中華人民共和國; พินอิน: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó; อังกฤษ: People's Republic of China (PRC)) เป็นรัฐเอกราชในเอเชียตะวันออก เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลกกว่า 1,400 ล้านคนโดยเป็นรองเพียงอินเดีย โดยคิดเป็นสัดส่วนมากถึง 17% ของประชากรโลก จีนมีพื้นที่กว่า 9.6 ล้านตารางกิโลเมตร (3,700,000 ตารางไมล์) นับเป็นประเทศที่มีพื้นที่ทั้งหมดใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับ 3 หรือ 4 แล้วแต่วิธีการวัด และครอบคลุมพื้นที่ทางภูมิศาสตร์มากถึง 5 เขตเวลา ประเทศจีนแบ่งการปกครองออกเป็น 22 มณฑล, 5 เขตปกครองตนเอง, 4 นครปกครองโดยตรง และ 2 เขตบริหารพิเศษ (ฮ่องกงและมาเก๊า) จีนยังมีพรมแดนทางบกติดกับประเทศอื่นมากถึง 14 ประเทศ ถือเป็นหนึ่งในสองประเทศที่มีพรมแดนติดประเทศอื่นมากที่สุดเท่ากับรัสเซีย มีเมืองหลวงคือปักกิ่ง ในขณะที่เมืองที่มีประชากรมากที่สุดและเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจคือเซี่ยงไฮ้ พบหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในดินแดนปัจจุบันของจีนตั้งแต่สมัยยุคหินเก่า ต่อมาในช่วงสหัสวรรษที่สองก่อนคริสตกาล รัฐซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองโดยราชวงศ์เจริญรุ่งเรืองขึ้นบริเวณลุ่มแม่น้ำเหลือง และในช่วงสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล จีนต้องเผชิญความวุ่นวายทางการเมืองควบคู่ไปกับการพัฒนาอย่างรุ่งเรืองในด้านปรัชญาและวัฒนธรรม กระทั่งปี 221 ก่อนคริสตกาล แผ่นดินทั้งหมดถูกรวมเป็นปึกแผ่นภายใต้ราชวงศ์ฉินต่อเนื่องไปจนถึงราชวงศ์ฮั่น และเป็นจุดเริ่มต้นของระบอบจักรวรรดิที่ดำรงอยู่นานกว่าสองพันปีซึ่งก้าวผ่านทั้งยุคแห่งความเป็นเอกภาพและความแตกแยก ในช่วงเวลาดังกล่าว อารยธรรมจีนได้สร้างความสำเร็จในการค้นพบที่สำคัญหลายประการ อาทิ การประดิษฐ์ดินปืน, การผลิตกระดาษ, การพิมพ์, เข็มทิศ รวมทั้งการสร้างเส้นทางสายไหมและกำแพงเมืองจีน วัฒนธรรมจีนยังรุ่งเรืองอย่างต่อเนื่องและมีอิทธิพลสูงต่อเขตวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกและแผ่ขยายไปทั่วโลก ต่อมา เมื่ออิทธิพลทางการเมือง เศรษฐกิจ และแนวคิดจากโลกตะวันตกขยายอิทธิพลมากขึ้น การปฏิวัติซินไฮ่ในปี 1911 ได้โค่นล้มระบอบจักรวรรดิและนำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐจีน ประเทศยังคงเผชิญความปั่นป่วนจากสมัยขุนศึกและสงครามกลางเมืองจีน ซึ่งถูกคั่นด้วยการรุกรานของญี่ปุ่นซึ่งลุกลามเป็นสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และยุติลงด้วยชัยชนะของจีนในปี 1945 ต่อมาในปี 1949 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้น และบังคับให้รัฐบาลสาธารณรัฐจีนซึ่งถืออุดมการณ์ชาตินิยมถอยร่นไปตั้งฐานที่เกาะไต้หวัน ทั้งสองฝ่ายต่างอ้างความชอบธรรมในการเป็นรัฐบาลจีนแต่เพียงผู้เดียว ความพยายามของพรรคคอมมิวนิสต์ในการผลักดันระบบคอมมิวนิสต์ในระยะแรกประสบอุปสรรคจากภาวะอดอยากและความปั่นป่วนทางการเมือง ตามมาด้วยการปฏิวัติทางวัฒนธรรมซึ่งเต็มไปด้วยความแตกแยกและการกดขี่ทางสังคมด้วยอิทธิพลของลัทธิเหมา การปฏิรูปเศรษฐกิจใน ค.ศ. 1978 นับเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนสังคมจีนไปสู่เศรษฐกิจตลาดแบบสังคมนิยมส่งผลให้เศรษฐกิจเติบโตอย่างก้าวกระโดด จีนเป็นรัฐคอมมิวนิสต์แบบรวมศูนย์ภายใต้การปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์ เป็นหนึ่งในห้าสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ และเป็นสมาชิกขององค์การระหว่างประเทศจำนวนมาก จีนมีสถานะเป็นผู้ผลิตสินค้าอุตสาหกรรมรายใหญ่ที่สุดของโลก รวมทั้งผู้ส่งออกอันดับหนึ่งและผู้นำเข้ารายใหญ่อันดับสองของโลก เศรษฐกิจจีนยังมีขนาดใหญ่มากถึงหนึ่งในห้าของเศรษฐกิจโลก และใหญ่เป็นอันดับสองของโลก และเป็นหนึ่งในประเทศที่มีเศรษฐกิจเติบโตเร็วที่สุดในยุคสมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม องค์กรระหว่างประเทศหลายแห่งได้วิจารณ์รัฐบาลจีน โดยกล่าวหาว่ามีลักษณะการปกครองแบบอำนาจนิยม รวมทั้งประเด็นเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน ขณะเดียวกัน ด้วยศักยภาพทางการทหารที่แข็งแกร่ง และการครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ รวมถึงอิทธิพลในด้านภูมิรัฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การผลิต เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม จีนจึงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในฐานะมหาอำนาจอย่างเต็มตัวในศตวรรษที่ 21 จีนเป็นประเทศวัฒนธรรมโดดเด่น ศิลปะและวัฒนธรรมจีนได้แผ่อิทธิพลไปทั่วภูมิภาคเอเชียเป็นเวลาหลายพันปี อักษรจีนยังเป็นหนึ่งในระบบการเขียนที่เก่าแก่ที่สุดในโลก รวมทั้งมีมรดกทางวรรณกรรมอันยาวนานสืบทอดมาตั้งแต่ยุคคัมภีร์คลาสสิกของจีนโบราณ ประเทศจีนยังเป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิขงจื๊อและลัทธิเต๋าอันเลื่องชื่อร่วมกับพุทธศาสนา และหล่อหลอมเป็นสามคำสอนอันเป็นรากฐานสำคัญของปรัชญา ความเชื่อพื้นบ้าน และศาสนา จีนยังมีชื่อเสียงด้านอาหารที่หลากหลายและเป็นที่รู้จักทั่วโลก และเป็นดินแดนมรดกโลกมากกว่า 60 แห่งรวมถึงกำแพงเมืองจีนและคลองใหญ่ แม้ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศคือชาวฮั่นซึ่งเป็นกลุ่มผู้ใช้กลุ่มภาษาจีนที่ใหญ่ที่สุด แต่จีนยังเป็นบ้านของชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการอีก 55 กลุ่มรวมถึง หุย, มองโกล, ทิเบต, อุยกูร์ และจ้วง