Venezuela

Venezuela · คู่มือท่องเที่ยว

เวเนซุเอลา (อังกฤษ: Venezuela; VEN-ə-ZWAY-lə; สเปนแบบลาตินอเมริกา: [beneˈswela] ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐโบลีวาร์เวเนซุเอลา (สเปน: República Bolivariana de Venezuela) เป็นประเทศบนชายฝั่งทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ประกอบด้วยพื้นที่แผ่นดินใหญ่และเกาะและหมู่เกาะต่าง ๆ ในทะเลแคริบเบียน มีพื้นที่ทั้งหมด 912,050 km2 (352,140 sq mi) และมีประชากรประมาณ 31.8 ล้านคนในปี ค.ศ. 2025 โดยมีการากัสเป็นเมืองหลวงและการรวมกลุ่มของเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุด อาณาเขตทางบกติดต่อกับทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศเหนือ ติดกับประเทศโคลอมเบียทางทิศตะวันตก ติดกับประเทศบราซิลทางทิศใต้ ติดกับประเทศตรินิแดดและโตเบโกทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับประเทศกายอานาทางทิศตะวันออก เวเนซุเอลาประกอบด้วย 23 รัฐ, เขตเมืองหลวง (แคพิทัลดิสทริกต์) และเขตปกครองในกำกับของรัฐบาลกลางซึ่งครอบคลุมเกาะนอกชายฝั่งต่าง ๆ เวเนซุเอลาจัดเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความเป็นเมืองสูงที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา โดยประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองทางตอนเหนือและในเมืองหลวง ดินแดนของเวเนซุเอลาถูกอาณานิคมโดยสเปนในปี ค.ศ. 1522 ท่ามกลางการต่อต้านจากชนพื้นเมือง ในปี ค.ศ. 1811 เวเนซุเอลาได้กลายเป็นหนึ่งในดินแดนสเปน-อเมริกาแห่งแรกที่ประกาศเอกราชจากสเปน และเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐโคลอมเบียยุคแรก (แกรนโคลอมเบีย) ก่อนจะแยกตัวเป็นประเทศเอกราชอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1830 ในช่วงศตวรรษที่ 19 เวเนซุเอลาต้องเผชิญกับความวุ่นวายทางการเมืองและระบอบเผด็จการ โดยถูกครอบงำโดยผู้นำเผด็จการทหารระดับภูมิภาคจนถึงกลางศตวรรษที่ 20 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 ประเทศได้มีรัฐบาลที่มาจากระบอบประชาธิปไตยอย่างต่อเนื่อง ซึ่งถือเป็นข้อยกเว้นในขณะที่ภูมิภาคส่วนใหญ่ถูกปกครองโดยเผด็จการทหาร และเป็นยุคที่เศรษฐกิจมีความรุ่งเรือง อย่างไรก็ตาม วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจในทศวรรษที่ 1980 และ 1990 นำไปสู่ความขัดแย้งทางการเมืองครั้งใหญ่และความไม่สงบทางสังคมในวงกว้าง รวมถึงเหตุการณ์จลาจลคาราคาโซในปี ค.ศ. 1989, ความพยายามรัฐประหารสองครั้งในปี ค.ศ. 1992 และการถูกฟ้องร้องเพื่อถอดถอนประธานาธิบดีในข้อหายักยอกเงินหลวงในปี ค.ศ. 1993 ความเชื่อมั่นในพรรคการเมืองที่มีอยู่เดิมล่มสลายลงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี ค.ศ. 1998 ซึ่ง อูโก ชาเบซ ได้รับเลือกตั้งและกลายเป็นชนวนเหตุของการปฏิวัติโบลีวาร์ โดยมีการเขียนและรับรองรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในระหว่างการประชุมสมัชชารัฐธรรมนูญปี ค.ศ. 1999 นโยบายประชานิยมด้านสวัสดิการสังคมของรัฐบาลได้รับการสนับสนุนชั่วคราวจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น ซึ่งส่งผลให้มีการใช้จ่ายด้านสังคมเพิ่มขึ้นและช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและความยากจนในช่วงปีแรก ๆ ของรัฐบาลชาเบซ อย่างไรก็ตาม ความยากจนเริ่มกลับมาเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงกลางถึงปลายปี ค.ศ. 2014 การเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2013, ปี ค.ศ. 2018 และปี ค.ศ. 2024 ล้วนถูกคัดค้านและวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง โดยมีผู้สมัครฝ่ายค้านถูกจับกุมหรือต้องลี้ภัย สิ่งนี้นำไปสู่การประท้วงวงกว้างและการประณามจากนานาชาติ ซึ่งส่งผลให้เกิดวิกฤตการณ์ระดับชาติอีกครั้ง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2026 สหรัฐอเมริกาได้เข้าควบคุมตัวประธานาธิบดี นิโกลัส มาดูโร โดยรองประธานาธิบดี เดลซี โรดริเกซ ได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งรักษาการประธานาธิบดี แม้โดยนิตินัยแล้วเวเนซุเอลาจะเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐแบบประธานาธิบดี แต่ประเทศได้ประสบกับภาวะการถดถอยของประชาธิปไตยไปสู่รัฐอำนาจนิยมภายใต้รัฐบาลชาเบซและมาดูโร ผลการจัดอันดับนานาชาติแสดงให้เห็นว่าเวเนซุเอลามีคะแนนต่ำในด้านเสรีภาพสื่อ, สิทธิพลเมือง และการควบคุมการทุจริตคอร์รัปชัน เวเนซุเอลาเป็นประเทศกำลังพัฒนาที่มีแหล่งน้ำมันสำรองที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเคยเป็นหนึ่งในผู้ส่งออกน้ำมันชั้นนำของโลก ก่อนหน้านี้ประเทศเคยเป็นผู้ส่งออกสินค้าเกษตรที่ยังไม่พัฒนา เช่น กาแฟและโกโก้ แต่น้ำมันได้กลายเป็นสินค้าหลักในการส่งออกและสร้างรายได้หลักแก่รัฐบาลอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันเวเนซุเอลาต้องเผชิญกับเงินเฟ้อรุนแรง, การขาดแคลนสินค้าพื้นฐาน, การว่างงาน, ความยากจน, โรคระบาด, อัตราการตายของเด็กในระดับสูง, ภาวะทุพโภชนาการ, ปัญหาสิ่งแวดล้อม, อาชญากรรมรุนแรง และการทุจริตที่แพร่กระจาย รวมถึงมาตรการคว่ำบาตรจากสหรัฐฯ ซึ่งเร่งให้เกิดวิกฤตผู้ลี้ภัยเวเนซุเอลา โดยมีประชาชนมากกว่า 7.9 ล้านคนลี้ภัยออกนอกประเทศ…